Udhëzues përkthimi

Nga frengjishtja në shqip: asimetri dhe zgjidhje

Frengjishtja dhe shqipja i përkasin së njëjtës familje indo-europiane, por degëve pa farefis të drejtpërdrejtë: frengjishtja është romane (latinisht vulgare), shqipja formon vetëm degën albanoide. Strukturat ndahen thellësisht: pa rasa në frengjisht por 5 në shqip, nyje e paravendosur kundrejt të prapavendosur të prapashtuar, lidhore franceze kundrejt grimcës të, mënyra habitore shqipe pa ekuivalent. Ky udhëzues paraqet kurthet kryesore për të përkthyer drejt shqipes standarde, për të komunikuar me diasporën kosovare e shqiptare dhe për të përgatitur dokumente zyrtare.

Provo korrektorin

Demo live

Përkthe tani

Korrektori shumëgjuhësh në veprim. Ngjit një tekst, zgjidh gjuhën e synuar, shiko rezultatin.

941 / 1500
Ne pritje

Ulu fjalet e tua.

Pena i lexon perseri.

Gjuha burim

Frengjishtja

Frengjishtja i përket familjes indo-europiane, nëngrupit roman. Rrjedh nga latinishtja vulgare që ka evoluar në gallo-romane mes shekullit V dhe IX. Ordonanca e Villers-Cotterêts (1539) e ka caktuar si gjuhë administrative të Francës. Sot është zyrtare në Francë, në Belgjikën frankofone, në Zvicrën romane, në Luksemburg dhe në 28 shtete gjithsej. Ky farefis latin shpjegon leksikun e saj abstrakt të pasur, pa asnjë afërsi me shqipen.

Frengjishtja dallon dy gjini (mashkullore, femërore), pa rasa gramatikore, por tri lloje nyjesh të paravendosura: e shquar (le, la, les), e pashquar (un, une, des) dhe partitive (du, de la, des). Funksioni gramatikor shenjëzohet me renditjen e fjalëve dhe parafjalët, ndryshe nga shqipja që i lakon emrat në pesë rasa. Renditja kanonike është kryefjalë-folje-kundrinë, më e ngurtë se në shqip.

Sistemi foljor francez njeh një fleksion të pasur: gjashtë veta të dallueshme në të tashmen, rreth njëzet kohë të thjeshta dhe të përbëra, pesë mënyra kryesore (dëftore, lidhore, kushtore, urdhërore, paskajore). E kryera e thjeshtë ndërtohet me dy folje ndihmëse (avoir dhe être), me një shpërndarje fikse (foljet e lëvizjes dhe vetvetoret me être). Lidhorja franceze formohet me fleksion, atje ku shqipja përdor sistematikisht grimcën të të ndjekur nga folja: 'que tu viennes' bëhet 'që të vish'.

Gjuha cak

Shqipja

Shqipja përbën vetëm një degë autonome të familjes indo-europiane, ndonjëherë e quajtur albanoide. Nuk është as sllave, as romane, as gjermanike, dhe nuk ka asnjë kushëri të gjallë afër. Rreth 7,5 milionë folës amtarë (Shqipëri, Kosovë, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi, Itali, Greqi, dhe diasporë). Zyrtare në Shqipëri dhe në Kosovë, bashkëzyrtare në Maqedoninë e Veriut dhe në Malin e Zi. Diaspora shqiptare dhe kosovare në Europën frankofone është masive: rreth 292.000 shqipfolës në Zvicër (gjuha e dytë e huaj), më shumë se 50.000 në Francë dhe 8.700 natyralizime të kohëve të fundit në Belgjikë.

Diglosi standarde kundrejt dialekteve. Standardizimi në Kongresin Drejtshkrimor të Tiranës (1972) bazohet në toskë (jug). Gegë (veri) mbetet i folur në Kosovë, në Maqedoni dhe në diasporë. Shumica e shqiptarëve në Francë, Belgjikë dhe Zvicër flasin gegë (origjina kosovare ose maqedonase) por lexojnë dhe shkruajnë në standarde. Për çdo dokument zyrtar, përdor shqipen standarde; gegërishtja mbetet e rezervuar për korrespondencën familjare joformale.

Shqipja përdor pesë rasa (emërore, kallëzore, dhanore, rrjedhore, gjinore), dy gjini (mashkullore, femërore) me disa mbetje të asnjanëses. Nyja shquese është e prapavendosur dhe e prapashtuar: libër bëhet libri (libri), vajzë bëhet vajza (vajza). Alfabeti (1908) numëron 36 shkronja mes të cilave ë, ç dhe 9 dygrafe. Gjashtë mënyra foljore mes të cilave habitorja (mënyra habitore), unike në Europë, që shpreh surprizën dhe evidencialitetin. Përemra klitikë të pasur që shkrihen në forma të kontraktuara (më + e bëhet ma).

Shokë të rremë dhe internacionalizma frengjisht-shqip

Gjuhët, pa farefis gjenetik të drejtpërdrejtë, kanë si kurthe reale konceptet franceze pa ekuivalent shqip, huazimet franceze në shqip që kanë ndryshuar specializim, dhe fjalët franceze polisemike që kanë një ekuivalent shqip më të kufizuar.

gymnase
gjimnaz
palestër (sport) / sallë sporti

Gymnase francez në kuptimin sportiv (sallë muskulimi, klub gjimnastike) nuk përkthehet me gjimnaz në shqip. Përdor palestër ose sallë sporti. Gjimnaz në shqip do të thotë lice. Kurth i shpeshtë në CV ('je vais au gymnase trois fois par semaine' përkthehet me dal në palestër, jo shkoj në gjimnaz që do të thoshte 'shkoj në lice').

acte (théâtral)
akt
akt (existe) / pjesë (théâtre)

Akti i një pjese teatrore përkthehet me akt edhe në shqip, por fjala evokon fillimisht dokumentin zyrtar. Për teatrin, shpesh specifikohet: akti i parë i shfaqjes (le premier acte de la pièce). Fjala pjesë (pjesë, copë) përdoret gjithashtu për të përcaktuar një vepër teatrore të plotë.

chef (cuisine)
shef
kuzhinier / shef kuzhine

Pa specifikim, shef në shqip do të thotë patron ose epror hierarkik. Për kuzhinierin, gjithmonë specifiko shef kuzhine (chef de cuisine) ose përdor kuzhinier (cuisinier). Gabim tipik i frëngjishtfolësve: përdorimi i shef vetëm për të folur për profesionin kulinar, gjë që do të kuptohet si patroni i restorantit dhe jo kuzhinieri.

cabinet (toilettes / WC)
kabinet
banjo / tualet

Cabinets franceze në kuptimin e vjetëruar për WC nuk përkthehen kurrë me kabinet në shqip. Përdor banjo (regjistër i zakonshëm, lit. dhomë banjoje) ose tualet (administrative). Kabinet në shqip përcakton një zyrë profesionale ose një kabinet mjekësor (kabineti i mjekut). Shok i rremë funksional: kuptime të papajtueshme.

professeur (école / collège)
profesor
mësues / mësuese

Në shqip, profesor përcakton vetëm mësuesin universitar (titull i dhënë). Profesor i kolegjit ose i liceut francez është mësues (m.) ose mësuese (f.). Gabim pothuajse sistematik i frëngjishtfolësve: përdorimi i profesor për të gjithë mësuesit. Për një mësues të fillores, thuhet edhe mësues fillor.

bureau (meuble)
byro
tavolinë pune / zyrë

Byro ekziston në shqip por përcakton një shërbim administrativ specifik (byroja politike = bureau politique). Mobilja-byro thuhet tavolinë pune (table de travail). Dhoma e punës (zyra ku punohet) thuhet zyrë. Tre fjalë të dallueshme në shqip për atë që është një fjalë e vetme polisemike në frengjisht.

librairie
bibliotekë
librari (vente) / bibliotekë (prêt)

Kalk klasik i kundërt: librari shqipe shet librat, bibliotekë i jep me huazim. Konfuzion i shpeshtë madje edhe te shqiptarët frankofonë, i amplifikuar nga anglishtja library që do të thotë bibliotekë. Dallo mirë në shqip: librari për tregtinë e librave, bibliotekë për shërbimin publik ose universitar të huazimit.

terroir
terren
aucun équivalent direct (përifrazë)

Koncepti francez i terroir (lidhje tokë-klimë-aftësi-produkt, qendror për verërat, djathrat, EOM) nuk ka ekuivalent të leksikalizuar në shqip. Tereni do të thotë terreni fizik. Për të përkthyer, përdor një perifrazë: toka dhe traditat lokale (la terre et les traditions locales) ose prodhime tradicionale lokale (produits traditionnels locaux). Asnjë fjalë shqipe nuk e kap dimensionin kulturor francez.

laïcité
laicitet
laicitet / shtet laik (kuadër kushtetues)

Shqipëria është kushtetueshmërisht laike por koncepti francez i laïcité si parim republikan (ligji i 1905, ndarja Kishë-Shtet) nuk ka kalk të saktë. Përdoret laicitet ose shtet laik (État laïc), por pa ngarkesën politike dhe historike franceze. Për të përkthyer një tekst mbi laicitetin francez, shto një shpjegim ose ruaj fjalën franceze me italik.

garage
garazh
garazh

Huazim i mirëfilltë i drejtpërdrejtë nga frengjishtja, i shqiptuar garazh /ɡaˈɾaʒ/. Jo një shok i rremë për kuptimin (vend parkimi makinash, punishte riparimi), por kurth drejtshkrimor: mbaresa -ge franceze bëhet -zh në shqip. Anasjelltas, mos shkruaj 'garage' në shqip por garazh me zh në fund, në përputhje me alfabetin shqip.

Kurthe gramatikore frengjisht drejt shqip

Gjashtë asimetri strukturore. Secila kërkon ristrukturim të vetëdijshëm, jo një transferim fjalë-për-fjalë.

  1. 01

    Nyje e paravendosur franceze drejt nyjes së prapavendosur shqipe

    FR

    Le livre est sur la table.

    SH

    Libri është mbi tavolinë.

    Frengjishtja vendos nyjën para emrit (le livre). Shqipja e prapashtron te emri: libër bëhet libri (libër + i). Të gjithë emrat ndryshojnë formën sipas të shquarit ose të pashquarit: një libër (un livre) kundrejt libri (le livre), një vajzë (une fille) kundrejt vajza (la fille). Kurthi për frëngjishtfolësin: të mjaftohet me libër duke menduar se është e mjaftueshme. Gjithmonë shto prapashtesën e shquar kur frengjishtja ka le, la, les.

  2. 02

    Pa rasa franceze drejt pesë rasave shqipe

    FR

    Le livre du professeur. / Je donne au professeur.

    SH

    Libri i profesorit. / I jap profesorit.

    Frengjishtja shenjëzon funksionin me parafjalët dhe renditjen e fjalëve. Shqipja lakon në pesë rasa: emërore (libri), kallëzore (librin), gjinore (i librit), dhanore (librit), rrjedhore (libri). 'Du professeur' francez bëhet një gjinore shqipe (i profesorit). 'Au professeur' bëhet një dhanore (profesorit). Mëso të zgjedhësh rasën sipas rolit sintaksor.

  3. 03

    Tri nyje franceze drejt nyjes së vetme shquese shqipe

    FR

    Le pain. / Un pain. / Du pain.

    SH

    Buka. / Një bukë. / Bukë.

    Frengjishtja dallon e shquar (le), e pashquar (un) dhe partitiv (du). Shqipja ka vetëm çiftin shquese të prapashtuar (buka, le pain) kundrejt të pashquarit me një ose asgjë (një bukë, un pain; bukë, du pain në kuptim partitiv). Partitivi francez zhduket në shqip: 'je mange du pain' përkthehet me ha bukë, pa asnjë ekuivalent të de partitiv.

  4. 04

    Gjini m/f e ndryshme mes frengjishtes dhe shqipes

    FR

    La voiture. / Le livre. / La table.

    SH

    Makina. / Libri. / Tavolina.

    Gjinitë ekzistojnë në të dyja gjuhët por shpërndahen ndryshe. Përputhje: la lune (f) FR kundrejt hëna (f) SQ; le soleil (m) FR kundrejt dielli (m) SQ. Por shumë mospërputhje të paparashikueshme: frengjishtja ka livre mashkullore dhe table femërore, që përputhet me shqipen (libri m. dhe tavolina f.). Për huazimet e fundit dhe fjalët teknike, verifiko rast pas rasti në një fjalor.

  5. 05

    Përemra tonikë francezë drejt klitikëve të shkrirë shqipë

    FR

    Donne-le-moi. / Je le lui donne.

    SH

    Ma jep. / Ia jap.

    Frengjishtja përdor përemra tonikë të veçantë: 'donne-le-moi' është në tri fjalë të dallueshme. Shqipja shkrin në forma të kontraktuara: më + e bëhet ma (mua-atë), i + e bëhet ia (atij-atë). 'Donne-le-moi' bëhet ma jep në shqip. Tabelë e shkrirjeve kryesore: më+e=ma, të+e=ta, i+e=ia, na+e=na e, ju+e=jua. Frëngjishtfolësi duhet t'i mësojë këto forma përmendsh.

  6. 06

    Lidhore franceze drejt mënyrës lidhore shqipe me të

    FR

    Je veux que tu viennes. / Il faut qu'il parte.

    SH

    Dua që të vish. / Duhet të niset.

    Lidhorja franceze formohet me fleksion foljor (que tu viennes). Shqipja përdor sistematikisht grimcën të të ndjekur nga folja: që të vish (que tu viennes). Ky ndërtim është shumë prodhues dhe mbulon edhe të ardhmen (do të vij = je viendrai), paskajoren që frengjishtja do ta shprehte me de + paskajore (është e rëndësishme të nisesh = il est important de partir), dhe disa struktura modale. Çdo lidhore franceze jepet me të + folje.

Para/Pas: pse fjalë-për-fjalë dështon

Pesë formula të zakonshme franceze që nuk përkthehen literalisht në shqip. Versioni idiomatik përshtatet me kontekstin bisedor shqip.

Bonjour.

Ditë e mirë.

Mirëdita.

Kalku ditë e mirë (jour bon) është i kuptueshëm por jo idiomatik. Formula e ngurtë shqipe është Mirëdita (lit. mirë-ditë, por në një fjalë me përmbysje: mirë = bon, dita = ditë e prapashtuar). Variante sipas orës: Mirëmëngjes (bonjour le matin), Mirëmbrëma (bonsoir). Përdor gjithmonë këto formula të ngurta, kurrë kalkun francez.

Tu me manques.

Ti më mungon.

Më ke marrë malli. / Më mungon.

Dy zgjedhje idiomatike. Më mungon (lit. tu me manques) është një përkthim i drejtpërdrejtë i pranueshëm por më i zbehtë. Më ke marrë malli (lit. la nostalgie m'a pris à cause de toi) është më shprehës dhe më i shenjuar kulturalisht: malli është një koncept qendror në shqip që përcakton nostalgjinë e ngarkuar me dashuri, pa ekuivalent të saktë francez. Preferoje këtë formë të dytë në komunikimin familjar.

Bon appétit.

Apetit i mirë.

Të bëftë mirë.

Apetit i mirë kuptohet por nuk përdoret në shqipen e zakonshme. Formula e ngurtë është Të bëftë mirë (lit. que cela te fasse du bien), një ndërtim dëshirues karakteristik i shqipes. Varianti në shumës: Ju bëftë mirë. Kjo formulë mund të përdoret para ose gjatë vaktit, si bon appétit në frengjisht.

Il pleut.

Bie shi.

Po bie shi.

Bie shi (lit. il tombe pluie) është i saktë por tingëllon si një pohim i përgjithshëm. Shqipja përdor një grimcë progresive po për të shenjuar zhvillimin e veprimit: Po bie shi do të thotë 'po bie shi tani, në këtë moment'. Pa po, do të thoshte më shumë 'shpesh bie shi këtu' ose 'ka shi'. Frëngjishtfolësi duhet të shtojë po për të tashmen në vazhdim, ashtu si anglishtja përdor -ing.

Comment ça va ?

Si shkon?

Si je? (informel) / Si jeni? (poli)

Kalku si shkon (comment ça va, lit. comment ça marche) ekziston në shqipen e zakonshme por është i shenjuar i ri ose shumë joformal. Formula e ngurtë dhe neutrale është Si je? (njëjës joformal) ose Si jeni? (shumës dhe forma e nderuar, ekuivalente me vouvoiement). Variant shumë i sjellshëm: Si është gjendja juaj? (comment va votre santé). Për një kontekst familjar: Si jeni në shtëpi? (comment ça va à la maison).

Pyetje të shpeshta për përkthimin frengjisht drejt shqip

A duhet përkthyer në shqipen standarde (gjuha standarde) ose në gegë (Kosovë)?

Për çdo dokument zyrtar ose publik, zgjidh shqipen standarde (gjuha standarde, e bazuar në toskë që prej vitit 1972). Është gjuha e administratës, e shtypit dhe e mësimdhënies si në Shqipëri ashtu edhe në Kosovë. Gegërishtja mbetet shumë e gjallë në gojore në diasporën kosovare dhe maqedonase në Francë, Belgjikë, Zvicër, por në shkrim është e rezervuar për korrespondencën familjare joformale, për disa tekste letrare rajonale dhe për dialogët lokalë. Për një faqe web, një email profesional, një dokument zyrtar: standardja. Për një letër për një gjysh kosovar ose një SMS familjar: gegërishtja e mundur.

Si të menaxhohet mënyra habitore shqipe gjatë përkthimit nga frengjishtja?

Mënyra habitore (mënyra habitore) nuk ka ekuivalent gramatikor në frengjisht. Për të përkthyer një tekst francez që shpreh surprizë, përdoret mënyra habitore shqipe kur konteksti e justifikon: 'Tiens, tu parles albanais!' bëhet Ti folke shqip! (habitore). Anasjelltas, duke përkthyer një habitore shqipe drejt frengjishtes, jepet nuanca me një pasthirrmë ose ndajfolje modale: tiens, eh bien, mais alors, comme ça, e kombinuar me një pikëçuditje. Pa këtë përshtatje, nuanca emocionale humbet.

A i përgjigjet lidhorja franceze gjithmonë mënyrës që të shqipe?

Kryesisht, po. Çdo ndërtim francez que + lidhore jepet me që të + folje shqipe: je veux que tu viennes bëhet dua që të vish. Por të shqipe është më prodhuese se lidhorja franceze: shërben edhe për të ardhmen (do të vij = je viendrai), paskajoren që frengjishtja do ta shprehte me de + paskajore (il est important de partir bëhet është e rëndësishme të nisesh), dhe disa struktura modale (duhet të, je dois, mund të, je peux). Çdo ndërtim modal ose vullnetar francez kalon në shqip me të + folje në të pakryerën.

Si t'i përkthejmë shprehjet idiomatike franceze në shqip?

Tri strategji sipas rastit. (1) Ekuivalent idiomatik kur ekziston: avoir le cafard përkthehet me kam mërzitje ose jam i mërzitur. (2) Përkthim semantik kur imazhi nuk transponohet: rendre la monnaie de sa pièce bëhet t'i përgjigjem në të njëjtën mënyrë (lui répondre de la même manière). (3) Përshtatje kulturore për referencat franko-franceze (aller au bistrot, manger un croissant à la terrasse) që mbeten të huaja për përditshmërinë shqiptare: ruaj fjalën franceze në italik me një shpjegim të shkurtër. Gjithmonë ruaj kuptimin dhe regjistrin, kurrë mos përkthe fjalë-për-fjalë.

Konteksti tipik i përdorimit

Çifte të tjera me frengjishten